Ο Σταύρος Νικολαΐδης είναι ένας μπαμπάς πια και έχει ξετρελαθεί με τον γιο του. Δεν τον αφήνει λεπτό από τα μάτια του και θέλει να περνά όσο περισσότερο χρόνο γίνεται μαζί του.
«Σχεδόν κάθε βράδυ παίρνω αγκαλιά το γιο μου και τον κοιμίζω. Η Γιώτα τον ταΐζει κι εγώ έχω αναλάβει να τον κοιμίζω και τα μεσημέρια, όταν είμαι στο σπίτι. Τρελαίνομαι όταν κοιμάται πάνω μου» τόνισε στο Λοιπόν.
-Αυτό συμβαίνει, επειδή έχεις έντονη τη διάθεση να βρίσκεσαι συνέχεια μαζί του;
«Ναι, βέβαια. Είναι εξαιρετικά σπάνιο σε παιδί που θηλάζει να μην κοιμάται με τη μάνα του και να το κοιμίζει ο πατέρας του. Του τραγουδάω το «Βλέφαρο μου» του Κηπουργού, είναι το αγαπημένο μου νανούρισμα. Τον πηγαίνω πέρα-δώθε γιατί δεν μπορώ να κάτσω, γκρινιάζει. Αφού κοιμηθεί, μπορώ να καθίσω. Τον έχω ανάσκελα αγκαλιά στο μάρσιπο. Μία μέρα πριν από τη βάπτιση του, στις 25 Μαΐου, έγινε ενός έτους. Με τη βάπτιση του κάναμε μαζί και τα γενέθλια του.
-Εδώ κι ένα χρόνο ανάμεσα στο ζευγάρι μπήκε ένας νέος μικρό ανθρωπάκος. Τι γίνεται εκεί;
«Κυριολεκτικά ανάμεσα, γιατί τον έχουμε και στο κρεβάτι ανάμεσα μας, δεν έχει πάει ακόμα στο δωμάτιο του, από την ημέρα της γέννησής του. Λέγαμε μετά τον έκτο, τον έβδομο μήνα να πάει στην κούνια... «Άσ' το λίγο» έλεγα, να περιμένουμε να χρονίσει και τώρα...»
- Είναι δική σας η ανάγκη να τον έχετε μαζί σας και όχι του μωρού.
«Μπορεί, αλλά γενικά αυτό το παιδί δεν γνώρισε λίκνο, κούνια, δύσκολο σε όλα. (Γέλια.) Τον θηλάζει η Γιώτα, τον έχει δίπλα στο κρεβάτι, οπότε, μόλις ξυπνήσει, του δίνει το στήθος και κοιμούνται κι αυτός και η μάνα του.»
πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου